Definitie

Organische stof in de bodem bestaat voornamelijk uit plantenresten en, in mindere mate, uit dierlijke resten of uitscheidingen van bodemorganismen. Deze materialen ondergaan afbraak en omzetting, waardoor zij een essentieel onderdeel van een gezonde bodem vormen.

Belang

De hoeveelheid organische stof in de bodem beïnvloedt een breed scala aan fysische en chemische eigenschappen:

• Bewerkbaarheid en structuur: Organische stof verbetert de bodemaggregatie, waardoor de bodem gemakkelijker te bewerken is.
• Vochtvasthoudend vermogen: Het vergroot het vermogen van de bodem om water vast te houden, waardoor droogtestress afneemt.
• Nutriëntenlevering: Organische stof fungeert als een reservoir voor plantenvoedingsstoffen en geeft deze geleidelijk vrij tijdens het groeiseizoen.

Een belangrijke voedingsstof die gekoppeld is aan organische stof, is stikstof. Bodems met een hoog gehalte aan organische stof kunnen via mineralisatie aanzienlijke hoeveelheden stikstof vrijmaken. Omgekeerd geven bodems met lage gehalten aan organische stof doorgaans minder stikstof vrij. Deze relatie maakt organische stof van cruciaal belang voor de gewasproductiviteit.

Organische stof monitoren

Omdat organische stof zo veel bodemeigenschappen beïnvloedt, is het essentieel om de ontwikkeling ervan in de tijd te monitoren. Het handhaven of verbeteren van het gehalte aan organische stof helpt de bodemvruchtbaarheid en -structuur in stand te houden.

Factoren die de afbraak beïnvloeden

De snelheid waarmee organische stof wordt afgebroken, hangt af van verschillende factoren:

• Bodemtype: Zo kan de afbraak op duinzand zes keer hoger zijn dan op zure veengronden.
• Vochtbalans: Slechte drainage vertraagt de afbraak, terwijl goed gedraineerde bodems deze bevorderen.
• Mesthistorie: Hoge mestgiften in het verleden brengen jonge organische stof in, die snel wordt afgebroken.

In adviezen speelt organische stof een rol bij bekalking en het berekenen van het K-getal.

Gerelateerde producten