Definitie

Een plantencel heeft celinhoud (zetmeel, suikers, eiwitten) en een celwand die bestaat uit structurele koolhydraten zoals cellulose, hemicellulose en lignine (NDF). Deze zorgen voor stevigheid en beïnvloeden de verteerbaarheid, energielevering en pensfunctie in de voeding van melkvee.

Belang

Plantencellen spelen een sleutelrol in diervoeding. De celinhoud -rijk aan zetmeel, suikers en eiwitten- is essentieel voor melkproductie en energievoorziening. Deze voedingsstoffen zitten echter opgesloten in de celwand, die bestaat uit structurele koolhydraten zoals cellulose, hemicellulose en lignine (NDF). Door deze componenten in de pens af te breken komen vluchtige vetzuren vrij, die 60–70% van de energie van een melkkoe leveren. Structurele koolhydraten houden de pens ook gezond door een goede fermentatie en vezelopname te bevorderen. De verteerbaarheid van deze componenten, beïnvloed door het ligninegehalte en de rijpheid van het gewas, bepaalt de voerkwaliteit en de algehele prestaties van het dier.

Gerelateerde producten