Definitie

Schimmels die optreden als plantenpathogenen zijn organismen die tot het schimmelrijk behoren en planten infecteren, waardoor ziekten ontstaan. Zij dringen plantweefsels binnen, vaak via sporen, en verstoren de normale groei door wortels, stengels, bladeren of vruchten te beschadigen. Veelvoorkomende schimmelpathogenen bij planten zijn soorten die roesten, branden, meeldauw en rotting veroorzaken. Deze pathogenen gedijen in vochtige omstandigheden en kunnen de opbrengst en kwaliteit van gewassen aanzienlijk verminderen.

Schimmels als plantenpathogenen

Schimmels bestaan uit vertakkende draden (hyfen) die sporendragende structuren vormen, vaak onzichtbaar voor het blote oog. Ze kunnen latent in planten aanwezig blijven zonder symptomen. Identificatie vereist meestal microscopisch onderzoek van sporen, en voor sommige soorten is moleculaire analyse nodig.

Welke symptomen veroorzaken ze?

Schimmels kunnen binnendringen via natuurlijke openingen (huidmondjes) of de celwand oplossen met behulp van enzymen en zo de plant infecteren. Een aantal vaatbundelschimmels veroorzaakt verwelkingsverschijnselen. Daarnaast kunnen schimmels de veroorzakers zijn van wortelrot, aantasting van de stengelbasis, necrotische vlekken op bladeren of het afsterven van plantendelen.

Hoe schimmelpathogenen zich verspreiden

Schimmelpathogenen verspreiden zich via sporen of hyfen die kassen binnenkomen via lucht, water of geïnfecteerd plantmateriaal. Sommige soorten zijn afhankelijk van levende gastheren, terwijl andere lange tijd in de bodem overleven met behulp van overlevingsstructuren zoals sclerotiën, en opnieuw actief worden wanneer de omstandigheden infectie bevorderen.

Gerelateerde producten